Schrijfwijze

De achternaam kan opgesplitst worden in twee delen; het tussenvoegsel (van den) en de familienaam (Berge). Tussenvoegsels zijn geen direct onderdeel van de familienaam en worden gebruikt als toevoeging van een naam. Het zegt iets over de naam, bijvoorbeeld door uiterlijk (de Groote), beroep (de Boer) of herkomst (de Vries). Voor Nederlanders en Belgen is dit zeer gebruikelijk, maar is vergeleken met andere landen zeer uitzonderlijk. Sommige Duitsers (von) en Fransen (de) hebben een tussenvoegsel, maar dit is een zeer kleine groep vergeleken met Nederland en Vlaanderen. Dit is ook één van de redenen waarom het moeilijk kan zijn om familienamen te achterhalen wanneer mensen gemigreerd zijn naar andere landen (VS, Canada, etc.).

Nederland heeft weinig tot geen invloed gehad bij verschillende naamnotaties voor van den Berge. De familienaam was voor honderden jaren steevast te vinden in Zeeland en dus was het een bekende naam en men wist hoe dit geschreven moest worden.

Maar toch vinden we in de geschiedenis van zuid Nederland een verschil van naamsverwerking wanneer het komt tot geloof. Voor een geruime tijd had de Katholieke kerk een Latijnse benadering van namen in de kerkregisters. Dus wanneer Katholieke Vlamingen vanuit België in zuid Nederland arriveerden, werden van den Berge families genoteerd als van den Bergh. De toegevoegde h werd als Latijn gezien. Verder terug in de tijd zien we de Latijnse benadering soms vormen aannemen als: le Monte, Montanus of Montensis. Zeeland daarentegen was en is een Gereformeerd gebied en de kerkelijke benadering was Nederlands. Hierdoor bleef een naam als van den Berge intact.

Waar Nederland de achternamen rangschikt vanuit de familienaam Berge, zien we dat andere landen de naam rangschikken vanaf de letter V. Dit gebeurd in België en de Verenigde Staten.

In de 19de en begin van de 20ste eeuw migreerden een grote stroom aan mensen van Europa naar de Verenigde Staten. Werknemers van scheepsbedrijven en de ambtenaren van de counties waren vaak Engelstalig en in combinatie met de nieuwkomers was de taalbarrière een oorzaak van de registratiefouten in officiële documenten. Ook tussenvoegsels bestaan niet in de Engelse taal en deze werden vaak als 1 achternaam aan elkaar vast geschreven. Het gebeurde ook dat mensen het ene jaar als Van Den Berge werden opgeschreven en het volgende jaar als Vandenburg. De volgende vormen van van den Berge komen in de Verenigde Staten voor:

Van Den Berge (MI, NY, WI
Vandenberge (MI, FL, KY, IL, NY, WI)
Van Denberge (MI)
Vanden Berge (MI, FL, IL)
Vandenberg (MN, CO, NC)
Vanden Berg
Vandeberge (NY)
Vanderberge (NY)
VanderBerg (NY, MI)
Vandenburge (IN, AZ, MT)

In België komt de naam in verschillende vormen voor (zie ook Geografische Verspreiding):

van den Berge
van den Berghe
Vandenberge
Vandenberghe
Vanderberge
Van denberghe
Vanden Berge
Vanden Berghe
(veel verschillende versies van hoofdlettergebruik in de tussenvoegsel ‘van den’)

Een groot verschil is het gebruik van de tussenvoegsel van den in de Belgische namen. Ten eerste kan het geschreven worden met een hoofdletter of een onderkast (kleine letter). In België zei de wet dat alleen mensen van adel het tussenvoegsel met kleine letter mochten schrijven. Het gewone volk werd met hoofdletters genoteerd. Dit heeft te maken met de Franse regelgeving van toen. Dit is dus oorspronkelijk geen Vlaams gebruik, maar een Frans gebruik.

Verder ziet men dat de tussenvoegsels soms aan elkaar geschreven worden. De oorzaak hiervan is het Franse verleden van België. Franse ambtenaren maakten veel slordigheden bij het opmaken van aktes en éénmaal zo genoteerd, dan was dit je geregistreerde achternaam en kon dit niet meer veranderd worden. Dit betekent ook dat veel van de bovengenoemde van den Berge vormen zeer waarschijnlijk als voorouders gerelateerd aan elkaar zijn.

In de Franse tijd werden voornamen en achternamen ook veel verfranst. Dit betekent dat van den Berge in het Frans Van Den Berghe werd. Het hing uiteindelijk ook af van het individu die de naam droeg. Als ze er genoeg bovenop zaten bij de schrijfwijze van de Franse ambtenaar werd een naam weldegelijk correct genoteerd. Echter, speelde in die tijden analfabetisme ook een rol.

De bovenstaande geschiedenis met als gevolg de vele vormen van tussenvoegsels is een directe oorzaak waarom in België de achternaam begint met het tussenvoegsel V en niet met de familienaam B.